Openbaar project

Gebrek aan transparantie is een enorm obstakel voor eerlijke democratie en een duurzame vrijemarkteconomie.

Burgers, consumenten, non-profit organisaties en volksvertegenwoordigers moeten het opnemen tegen:

  • de onduidelijke werkwijze van overheden
  • het achterhouden van misstanden door bedrijven
  • de enorme, verborgen lobby van multinationals e.a.

Met name wetgeving voor een uniform keurmerk voor duurzaamheid behoort niet achter gesloten deuren te worden vastgesteld.

Wetgeving voor een uniform keurmerk voor duurzaamheid behoort openbaar, participatief en transparant te worden ontworpen vanaf dag 1.
Deze website toont hiervoor een stappenplan.

Stap 1: Opdracht voor een openbaar traject naar wetgeving

Openbaar, participatief en verregaand transparant wetgeving ontwikkelen voor strengere eisen en een uniform keurmerk voor duurzaamheid is bovenwettelijke innovatie.

De huidige werkwijze en internetconsultatie van ministeries zijn hierop niet ingericht. Voor nieuwe werkvormen is instemming en opdracht van de hoofdverantwoordelijke bewindspersoon en regering nodig.

De eerste stap van deze website is dan ook om te vragen aan de staatssecretaris en het ministerie van Economische Zaken, waaronder de Autoriteit Consument & Markt (ACM) valt, wat met het ACM-advies wordt gedaan en wanneer en hoe de uitvoering wordt opgepakt.

Om tijdens het wachten op antwoorden niet stil te zitten zal gelijkertijd via deze website, LinkedIn en Twitter een openbare discussie worden gestart over de wenselijkheid van het ACM-advies en het idee voor een openbare uitvoering door de overheid.

Stap 2: Openbaar belanghebbendenonderzoek

Een project en beleidstraject voor het openbaar, participatief en transparant ontwikkelen van wetgeving start met het vroegtijdig informeren en participeren van de samenleving en alle belanghebbenden.

Via de officiƫle kanalen en diverse sociale media wordt het voornemen van het project uitgelegd en gevraagd om standpunten en input.

Alle standpunten en input worden per belanghebbendengroep verzameld in een officieel verslag vastgelegd. Dit document wordt na tussentijdse feedback en eindevaluatie door alle belanghebbenden doorgestuurd aan de Tweede Kamer.

Stap 3: Openbare situatieanalyse

De brede input van het belanghebbendenonderzoek vormt de basis voor een uitgebreide openbare en participatief ontwikkelde situatieanalyse.

De situatieanalyse omvat de beste tot en met meest slechte vormen van duurzaamheid? Naar wie gaat de winst, naar wie gaan de kosten? Wat zijn de feiten, wat klopt niet?

De situatieanalyse tezamen met het belanghebbendenonderzoek maken het mogelijk om het voornemen waarmee het project is gestart goed te evalueren. Deze taak wordt bij voorkeur gedaan door de Tweede Kamer.

Stap 4: Ontwerp van een algemeen referentiekader en label voor duurzaamheid

De situatieanalyse geeft inzicht in de beste tot en met meest slechte vormen van duurzaamheid in de (inter)nationale vrijemarkteconomie. Dit vormt de basis voor 1 algemeen referentiekader voor duurzaamheid.

Het algemene referentiekader omvat alleen hoofdlijnen en algemene bewoordingen voor de (niet-)duurzame omgang met mensen, dieren en aarde.

Voorbeeld:

(1) Meest duurzame activiteiten
t/m
(9) Minst duurzame activiteiten

Zodra het referentiekader een definitieve opbouw heeft gekregen wordt gestart met een openbare ontwerpwedstrijd voor een uniform actief label voor duurzaamheid.

Het referentiekader en het label worden beide openbaar en participatief ontwikkeld en vastgesteld. Het einddocument wordt aan de Tweede Kamer voorgelegd voor beoordeling en bekrachtiging.

Stap 5: Uitwerken referentiekader en wetsvoorstel voor 1 marktsegment

Het algemeen referentiekader voor duurzaamheid is de basis en een handvat voor discussies en referentiekaders per marktsegment.

Voorbeeld:

(1) Meest duurzame activiteiten in marktsegment A
t/m
(9) Minst duurzame activiteiten in marktsegment A

Het referentiekader per marktsegment wordt zowel in algemene bewoordingen en detaillering uitgewerkt. Gelijkertijd wordt een wetsvoorstel opgesteld waardoor het voorliggende referentiekader alsmede het label voor duurzaamheid officieel kunnen worden geactiveerd.

Het referentiekader per marktsegment en het bijbehorende wetsvoorstel worden beide opnieuw openbaar en participatief ontwikkeld en vastgesteld. Het einddocument wordt aan de Tweede Kamer voorgelegd voor beoordeling en bekrachtiging.

Stap 6: Behandeling wetsvoorstel door Tweede Kamer

Overeenkomstig standaard procedures met uitgebreide, strenge en verregaande registratie en transparantie van lobbyactiviteiten.

Stap 7: Implementatie wetsvoorstel + herhaling stap 5

Begin met het maken van wetgeving voor korte(re) marktketens. En schaal daarna op naar de (meer) ingewikkelde internationale marktketens.